«ՀԱՄՈ ԲԵԿՆԱԶԱՐՅԱՆԻ ԱՆՎԱՆ «ՀԱՅՖԻԼՄ» ԿԻՆՈՍՏՈՒԴԻԱ» ՓԱԿ ԲԱԺՆԵՏԻՐԱԿԱՆ ԸՆԿԵՐՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՍԵՓԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ՀԱՆԴԻՍԱՑՈՂ ԲԱԺՆԵՏՈՄՍԵՐԻ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ԼԻԱԶՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ, ԳԻՏՈՒԹՅԱՆ, ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ԵՎ ՍՊՈՐՏԻ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅԱՆԸ ՎԵՐԱՊԱՀԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ»

Նախագծի հիմնավորման մեջ նշվում է, որ իրավական ակտի ընդունումը չի առաջացնում պետական բյուջեի ծախսերի ավելացում։

Միևնույն ժամանակ, հիմնավորման բովանդակությունից հետևում է, որ որոշման ընդունումը նախատեսում է «Հայֆիլմ»-ի վերագործարկում, կինոարտադրական ենթակառուցվածքների ձևավորում և զարգացման ծրագրերի իրականացում, որոնք իրենց բնույթով ենթադրում են կապիտալ և ընթացիկ ֆինանսական ծախսեր։

Սակայն հիմնավորման մեջ բացակայում են․

• ենթակառուցվածքների ստեղծման և պահպանման հետ կապված ծախսերի որևէ հաշվարկ,
• դրանց հնարավոր բյուջետային աղբյուրների նշում,
• ինչպես նաև նախատեսվող ներդրումների տնտեսական արդյունավետության գնահատում։

Արդյունքում, անհասկանալի է՝

• որքան կարժենա պետությանը ենթակառուցվածքների ստեղծումն ու շահագործումը,
• և որքանով է այդ ծախսը տնտեսապես արդարացված ակնկալվող արդյուն (եկամուտներ, աշխատատեղեր, հարկային վերադարձ և այլն) ապահովելու տեսանկյունից։

Վերոնշյալի բացակայությունը թույլ չի տալիս ամբողջական կերպով գնահատել որոշման ֆինանսական իրագործելիությունն ու նպատակահարմարությունը, և պահանջում է հիմնավորման լրացում՝ համապատասխան ֆինանսատնտեսական հաշվարկներով։

Նախագծի կարգավորման առարկան սահմանափակվում է բացառապես պետական սեփականություն հանդիսացող բաժնետոմսերի կառավարման լիազորությունների փոխանցմամբ:

Միևնույն ժամանակ, հիմնավորման ամբողջ կառուցվածքը և բովանդակությունը ուղղված են՝

• կինոարդյունաբերության ռազմավարական զարգացմանը,
• «Հայֆիլմ»-ի վերագործարկմանը,
• «կինոարտադրական քաղաքի» ձևավորմանը,
• ոլորտային և ենթակառուցվածքային լայնամասշտաբ բարեփոխումներին։

Տվյալ ռազմավարական նպատակները որևէ կերպ իրավականորեն չեն բխում բաժնետոմսերի կառավարման լիազորությունների փոխանցման փաստից և չեն կարող համարվել տվյալ որոշման անմիջական հետևանք։

Անհրաժեշտ է հստակ տարանջատել.

• կորպորատիվ կառավարման տեխնիկական գործողությունը (բաժնետոմսերի կառավարում),
• և քաղաքական-ռազմավարական ծրագրային նպատակները, որոնք պահանջում են առանձին իրավական ակտեր։

Հիմնավորման մեջ բազմակի հղումներ են կատարվում ՀՀ «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» օրենքին՝ որպես որոշման անհրաժեշտության հիմնավորում։

Սակայն անհրաժեշտ է արձանագրել, որ նշված օրենքը՝

• չի կարգավորում պետական մասնակցությամբ բաժնետիրական ընկերությունների կառավարումը,
• չի նախատեսում լիազորված պետական մարմնի կողմից արտադրական ընկերությունների ուղղակի կառավարում,
• չի սահմանում «Հայֆիլմ»-ի կամ այլ ընկերությունների իրավական կարգավիճակի փոփոխության մեխանիզմներ։

Հետևաբար, օրենքին հղումները կրում են դեկլարատիվ բնույթ և չեն ստեղծում իրավական կապ տվյալ որոշման առարկայի հետ։

Առաջարկվում է կամ՝

• հիմնավորման մեջ սահմանափակել օրենքի հիշատակումը ընդհանուր քաղաքական համատեքստով,
• կամ հստակ նշել, որ որոշումը չի հանդիսանում «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» օրենքի անմիջական կիրարկման ակտ։