«ԿԻՆԵՄԱՏՈԳՐԱՖԻԱՅԻ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՈՒՄ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԵՎ ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

Հ Ի Մ Ն Ա Վ Ո Ր Ո Ւ Մ

 

 

«ԿԻՆԵՄԱՏՈԳՐԱՖԻԱՅԻ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՈՒՄ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԵՎ ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

 

 

1.    Իրավական ակտի ընդունման անհրաժեշտությունը

Նախագծով առաջարկվող փոփոխությունները պայմանավորված են մի շարք իրավական, ինստիտուցիոնալ և գործնական հիմնավորումներով, որոնք անհրաժեշտ են «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» գործող օրենքի դրույթների վերանայման և դրանց համապատասխանեցման համար՝ ՀՀ օրենսդրության ընդհանուր սկզբունքներին, իրական իրավիճակին և ոլորտի զարգացման ընթացիկ պահանջներին։ Հաշվի առնելով, որ «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» գործող օրենքի մի շարք դրույթներ չեն արտահայտում ոլորտի իրական պահանջներն ու զարգացումը՝ անհրաժեշտ է օրենքի վերանայում, ձևակերպումների ճշգրտում և նոր գործիքների ներդրում։

2.    Ընթացիկ իրավիճակը և խնդիրները.

«Օրենքի մի շարք հիմնական հասկացություններ (օրինակ՝ «կինոթատրոն», «ֆիլմ», «ֆիլմի ցուցադրում», «ֆիլմարտադրող», և այլն) իրենց բովանդակությամբ չեն համապատասխանում ՀՀ գործող օրենսդրության կիրառվող հասկացություններին։ Նման սահմանումների առկայությունը խոչընդոտում է օրենքի հստակ ընկալմանը և կիրառելիությունը։ Հետևաբար, դրանց հստակեցումը և բովանդակային վերաիմաստավորումը պայմանավորված է գործնական անհրաժեշտությամբ։ Նախագծով վերանայվել է «ազգային ֆիլմ» հասկացությունը՝ այն առավել հստակեցնելու նպատակով։ Նախկին ձևակերպումը չէր ապահովում ազգային ֆիլմերի սահմանման բովանդակային ճշգրտություն։ Առաջարկվում է մի շարք հոդվածների գործողությունը դադարեցնել, քանի որ դրանք կրկնվում են կամ հակասում են օրենսդրության այլ նորմերին:

Ստորև նշվում է յուրաքանչյուր հոդվածի և կետի առաջարկվող փոփոխությունները և լրացումները իրենց հիմնավորումներով՝

Հոդված 1. «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» 2021 թվականի հունիսի 30-ի ՀՕ-302-Ն օրենքի (այսուհետ՝ Օրենք) 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

2)       Եթե միջազգային պայմանագրերով սահմանվում են այլ նորմեր, քան նախատեսված են սույն օրենքով, ապա կիրառվում են միջազգային պայմանագրերի նորմերը:

Սույն մասի գործողությունը դադարեցնելը հիմնավորվում է նրանով, որ ՀՀ Սահմանդրության 5-րդ հոդվածով սահմանված է իրավական նորմերի աստիճանակարգությունը, մասնավորապես նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Հայաստանի Հանրապետության վավերացրած միջազգային պայմանագրերի և օրենքների նորմերի միջև հակասության դեպքում կիրառվում են միջազգային պայմանագրերի նորմերը: Ուստի իրավական ակտերի կառուցակարգերի իմաստով կարծում ենք նպատակահարմար չէ նույն աստիճանակարգումը կրկնել նաև «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» ՀՀ օրենքում:

Հոդված 2. Օրենքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասում՝

1)       2-րդ կետի գործողությունը դադարեցնել.

 «Աջակցող» հասկացության առկայությունը Օրենքում առարկայազուրկ է, քանի որ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով արդեն իսկ առկա են կարգավորումներ նման գործընթացներ իրականցնելու համար:

2)       4-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

 «4) դրամագլուխ՝ պետական բյուջեից և Օրենքով չարգելված այլ աղբյուրներից ձևավորվող կամ համալրվող դրամական միջոցների ֆոնդ, որի ծախսերը կատարվում են միայն սույն օրենքի հիման վրա․»։

Սույն կետը նոր խմբագրությամբ շարադրելը նպատակ ունի առավել հստակեցնել «դրամագլուխ» հասկացությունը և ձևավորել առավել արդյունավետ գործիքակազմ և մեխանիզմներ դրա կիրառման և ոլորտի զարգացման ապահովման համար:

3)       9-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«9) կինոթատրոն` ֆիլմի ցուցադրման համար նախատեսված վայր, որը հագեցված է էկրանով և տեխնիկական միջոցներով»։

Սույն կետը նոր խմբագրությամբ շարադրելը նպատակ է հետապնդում օրենսդրությունը մոտեցնել իրականում Հայատանում առկա իրավիճակին, քանի որ ոչ բոլոր կինոթատրոնները, հատկապես մարզերում գործող, ունեն պայմաններ 50 և ավելի դիտողներ ապահովելու համար: Ուստի նշված փոփոխությունը առաջին հերթին կնպաստի մարզային կինոթատրոնների ստեղծմանն ու զարգացմանը:

4)       10-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«10) կինոժառանգություն` ֆիլմ որևէ տեսակի կրիչի վրա, ինչպես նաև ֆիլմի ստեղծման համար անհրաժեշտ պարագաները (բեմադրական իր, կահույք, հագուստ, սարք, սարքավորում, առարկա, կառույց) և շարժական գույքը, որոնց նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետությունը ունի գույքային իրավունքներ, ինչպես նաև այնպիսի ֆիլմեր, որոնց հիմնանյութը փոխանցվել է Հայաստանի Հանրապետության պահպանությանը»։

5)       11-րդ կետում հանել «ազգային» բառը.

Գործող կարգավորումը չի բխում Օրենքի տրամաբանությունից, ինչպես նաև չի համապատասխանում կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում պետության շահերին, քանի որ կինոռեեստրում տեղ են գտնելու ոչ միայն ազգային ֆիլները: Նախատեսվում է, որ օտարերկրյա ֆիլմերը ևս ներառվեն կինոռեեստրում, որի նպատակն է հաշվառել ՀՀ տարածքում ցուցադրված ֆիլմերը՝ այսինքն իրականացնել ոչ միայն ազգային, այլ նաև օտարերկրյա ֆիլմերի վիճակագրական հաշվառում: Համապատասխան փոփոխություններ անհրաժեշտ է կատարել նաև ՀՀ Կառավարության 07.12.2023թ. N 2127-Ն որոշման մեջ:

6)       13-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«13) կինոփառատոն` մշակութային միջոցառում, որը հանդիսանում է նպատակային ընտրված ֆիլմերի ցուցադրություն, տեղի է ունենում դրա կազմակերպիչների կողմից հաստատված կանոնակարգին համապատասխան և կարող է իր մեջ ներառել մեկ և ավելի անվանակարգերում ֆիլմերի մրցութային և ոչ մրցութային ծրագիր»»:

Սույն կետը նոր խմբագրությամբ շարադրելը նպատակ է հետապնդում առավել հստակեցնել կինոփառատոն հասկացությունը:

7)       22-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

22)     «վարձութային վկայական` Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ֆիլմի տարածման համար պարտադիր հանդիսացող ազգային մարմնի կողմից տրամադրվող թույլտվություն սահմանող փաստաթուղթ.»:

Սույն փոփոխությունը կատարելով պարզեցվում է վարձութային վկայականի տրամադրման նպատակը և ավելի է հստակեցվում առանց տվյալ փաստաթղթի ֆիլմի տարածելու և ցուցադրութուն իրականցնելու անհնարինությունը: 

8)       23.1 կետը «ապրանքների և ծառայությունների» բառերը փոխարինել «ապրանքների, ծառայությունների և աշխատանքների» բառերով:

Սույն կետով լրացվում է այն ծախսերի ցանկը, որոնց դեպքում ֆիլմարտադրողները կարող են ստանալ ներդրումների մասնակի վերադարձը, մասնավորապես ձեռք բերված աշխատանքների մասով:

9)       26-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«26) ֆիլմ տարածող (դիստրիբյուտոր)` տնտեսավարող սուբյեկտ, որը իրավունք ունի ֆիլմ տարածելու, ինչպես նաև իրականացնում կամ կազմակերպում է դրա տարածումը.»։

Սույն կետի փոփոխությունը պայմանավորված է նրանով, որ գործող ձևակերպման մեջ ամբողջությամբ նկարագրված չեն ֆիլմ տարածողի (դիստրիբյուտորի) գործառույթները,

10)     27-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«27) ֆիլմ ցուցադրող` տնտեսավարող սուբյեկտ, որը իրավունք ունի ֆիլմ ցուցադրելու, ինչպես նաև իրականացնում կամ կազմակերպում է դրա ցուցադրումը.»։

Սույն կետի փոփոխությունը պայմանավորված է նրանով, որ գործող ձևակերպման մեջ ամբողջությամբ նկարագրված չեն ֆիլմ ցուցադրողի գործառույթները,

11)      35-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«35) ֆիլմի ցուցադրում` ֆիլմի հրապարակային ցուցադրում կինոթատրոնում, հեռարձակում հաղորդալարով (ներառյալ մալուխային կապը) կամ առանց հաղորդալարի (ներառյալ հեռուստատեսային կամ արբանյակային կապը) և այլ տեխնիկական միջոցներով.»:

Սույն կետը նոր խմբագրությամբ շարադրելը նպատակ է հետապնդում առավել հստակեցնել և ընդլայնել ֆիլմի ցուցադրություն հասկացությունը, քանի որ գործող ձևակերպմամբ ֆիլմի ցուցադրության որոշ տեսակներ դուրս էին մնացել օրենքի կարգավորման դաշտից:

12)  Լրացնել 36-րդ կետը հետևյալ բովանդակությամբ

«36) պետական ֆինանսավորում` պետական բյուջեի միջոցների հաշվին կինեմատոգրաֆիայի ոլորտին տրամադրվող ֆինանսավորում։»։

Օրենքի մի շարք հոդվածներում օգտագործվում է «պետական ֆինանասավորում» հասկացությունը, ինչի պատճառով անհրաժեշտություն է առաջացել ավելի հստակ ձևակերպել այն Օրենքում:

Հոդված 3. Օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասում՝

1)       1-ին կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«1) հաստատում է պետական ֆինանսավորում տրամադրելու կարգը.»:

Քանի որ սույն նախագծով Օրենքում օգտագործվող հիմնական հասկացությունների ցանկում առաջարկվում է ավելացնել «պետական ֆինանսավորում» հսակացությունը, այդ առաջարկին համապատասխան կատարվում է տվյալ փոփոխությունը:

2)       2-րդ կետի գործողությունը դադարեցնել.

Նպատակահարմար չէ նման կարգավորումները իրականացնել Օրենքով, քանի որ այն ներառվելու է Կառավարության կողմից հաստատվող պետական բյուջեի միջոցների հաշվին կինեմատոգրաֆիայի ոլորտին ֆինանսավորում (այսուհետ՝ պետական ֆինանսավորում) տրամադրելու կարգում։

3)       3-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«3) հաստատում է ներդրումների մասնակի վերադարձը տրամադրելու, տրամադրումը մերժելու և դադարեցնելու կարգը, ժամկետները, պայմաններն ու հիմքերը»:

Սույն փոփոխությունով հստակեցվում է Կառավարության տվյալ լիազորության բովանդակությունը։

Հոդված 4. Օրենքի 9-րդ հոդվածի 1-ին մասում՝

1)  1-ին կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ․

«1) հանդիսանում է կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի հեղինակների գույքային իրավունքները կոլեկտիվ հիմունքներով կառավարող կազմակերպություն.»:

Հայաստանի Հանրապետության գործող օրենսդրության համաձայն՝ հեղինակային և հարակից իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունն ու իրացումը, այդ թվում՝ գույքային իրավունքների կառավարման կազմակերպման հարցերը, կարող են իրականացվել կոլեկտիվ հիմունքներով գործող կառավարման կազմակերպությունների միջոցով: Նկատի ունենալով, որ հիմնադրամը հանդիսանում է ՀՀ կողմից ստեղծված և պետական քաղաքականություն իրականացնող մշակութային կառույց՝ տրամաբանական և իրավաչափ է, որ այն ունենա իրավասություն իրականացնել նաև գույքային իրավունքների կոլեկտիվ կառավարում: Միևնույն ժամանակ, հիմնադրամը, ունենալով բացառապես ոչ առևտրային կազմակերպության կարգավիճակ, կիրականացնի նշված գործառույթը թափանցիկ և հաշվետու՝ ապահովելով հեղինակների շահերի պաշտպանությունը և գործառընթացի համահունչ լինելը պետական մշակութային քաղաքականության նպատակներին։

2) 4-րդ կետում «նպատակով» բառը փոխարինել «միջոցներով» բառով.

Վերաբերում է Օրենքում ավելացվող «պետական ֆինանսավորում» հսակացության ներդրման հետ:

3) 9-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«9) իրականացնում է կինոժառանգության վերականգնումը ու թվայնացումը.»:

Սույն փոփոխությունը առաջարկվում է կատարել հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ազգային մարմինը փաստացի իրականացնում է կինոժառանգության վերականգնման ու թվայնացման գործընթացը, որը իր մեջ ներառում է աջակցությունը:

Հոդված 5. Օրենքի 10-րդ հոդվածում՝

1) 1-ին մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«1. Ազգային մարմինը Հայաստանի Հանրապետության հիմնադրած մշակութային հիմնադրամ է, որն ունի Օրենքով սահմանված բացառիկ լիազորություններ և հանդիսանում է կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի աջակցող մարմին:».

2) 2-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել:

Ազգային մարմինը իրականացնում է կինոժառանգության պահպանման և տարածման գործընթացը։ Միաժամանակ այն իրավասու է իր կանոնադրական նպատակների իրականացման շրջանակներում իրականացվող ծրագրերի համար ներգրավել միջոցներ այլ աղբյուրներից:

Սույն կետով նախատեսված սահմանափակումները նվազեցնում են ազգային մարմնի լիազորությունները, հատկապես՝ ֆինանսական միջոցների ներգրավման, գործընկերային ծրագրերի իրականացման և ոլորտի արդյունավետ զարգացման ուղղությամբ։

Հոդված 6. Օրենքի 11-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերում «ղեկավարը՝ ի պաշտոնե» բառերից հետո լրացնել «կամ ներկայացուցիչը» բառերը:

Ղեկավարների ծանրաբեռնվածությունը հաշվի առնելով՝ նպատակահարմար է, որպեսզի ազգային մարմնի խորհրդի կազմում պետական մարմինների ղեկավարներից բացի ընդգրկվեն նաև  նրանց ներկայացուցիչները, ինչը կնպաստի խորհրդի աշխատանքների ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը:

Հոդված 7. Օրենքի 4-րդ գլուխը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«ԱԶԳԱՅԻՆ ՖԻԼՄԸ, ԿԻՆՈՌԵԵՍՏՐԸ ԵՎ ՖԻԼՄԻ ՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ»:

Սույն փոփոխությունը անհրաժեշտ է կատարել Օրենքի 13-րդ հոդվածում առաջարկվող փոփոխություններին համաատասխանեցնելու համար:

Հոդված 8. Օրենքի 13-րդ հոդվածը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«1. Ազգային ֆիլմ է համարվում այն ֆիլմը, որը միաժամանակ բավարարում է հետևյալ բոլոր պայմաններին.

1) ֆիլմի ստեղծագործական խմբի կեսից ավելին Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի է.-

2) ֆիլմարտադրությանը մասնակցում է Հայաստանի Հանրապետությունում ռեզիդենտ կազմակերպություն.

3) ֆիլմի բնօրինակը հայերեն է, կամ Հայաստանի Հանրապետությունում բնակվող ազգային փոքրամասնություններից որևէ մեկի լեզվով, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ օտար լեզվի օգտագործումը ֆիլմում հանդիսանում է ստեղծագործական գաղափարի անբաժանելի մաս.

 2. Ազգային ֆիլմեր են համարվում նաև այն ֆիլմերը, որոնց գույքային իրավունքները փոխանցվել են Հայաստանի Հանրապետությանը կամ ազգային մարմնին:

3. Ազգային ֆիլմի կարգավիճակ տրվում է Լիազոր մարմնի որոշմամբ՝ Կառավարության կողմից սահմանված կարգով։»

 Սույն փոփոխություններով առաջին հերթին փոփոխվում են ազգային ֆիլմ համարվելու պայմանները՝ վերացնելով ֆիլմի սցենարի հեղինակի և (կամ) բեմադրող ռեժիսորի ՀՀ քաղաքացի լինելու պարտադիր պայմանը: Միաժամանակ սահմանվում է, որ ազգային ֆիլմ կարող է համարվել միայն այն ֆիլմը, որը արտադրվել է ՀՀ ռեզիդենտ կազմակերպությունների կողմից և պարտադիր հայերեն լեզվով, ինչը բնականաբար բխում է «ազգային ֆիլմ» որակմանը ներկայացվող էության և բովանդակության պահանջներից:

Հոդված 9. Օրենքի 14-րդ հոդվածում՝

1)       1-ին մասից հանել «Ազգային» բառը.

2)       2-րդ մասում հանել «հանրային» բառը.

3)       3-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

ՀՀ կառավարության 18.01.2024 թվականի N 92-Ն որոշմամբ սահմանվում է վարձութային վկայական տրամադրելու ընթացակարգը: Նույն որոշմամբ նաև սահմանված է, որ վարձութային վկայականը տրամադրելուց հետո ֆիլմերը մուտքագրվում են կինոռեեստր, ընդ որում, ինչպես ազգային ֆիլմերը, այնպես էլ բոլոր այլ ֆիլմերը: Սույն փոփոխությունը կատարվում է իրավական ակտերը միմյանց  համապատասխանեցնելու անհրաժեշտությունից ելնելով:

«Հանրային օգտագործում» տերմինը իրավական առումով պատշաճ ձևակերպում չէ, և դրա կիրառումը չի ապահովում իրավական որոշակիության պահանջը:

ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի դրույթներով արդեն իսկ առկա են նման գործընթացներ իրականցնելու համար անհրաժեշտ կարգավորումներ:

Սույն կետի գործողությունը դադարեցնելը նպատակ է հետանդում հավասար պայմաններ ստեղծել բոլոր ֆիլմ ցուցադրողների համար՝ բացառելով որևէ մեկի արտոնյալ կարգավիճակը:

Հոդված 10. Օրենքի 16-րդ հոդվածի 3-ին մասի 3-րդ կետի գործողությունը դադարեցնել։

Սույն փոփոխությունը առաջարկվում է կատարել, քանի որ Հայաստանի Հանրապետությունում ցուցադրվող ֆիլմերի զգալի մասը հեռարձակվում է արբանյակային և մալուխային կապի միջոցով և գործող կարգովորումներով դրանց նկատմամբ հնարավոր չէր կիրառել Օրենքով նախատեսված ֆիլմերին ներկայացվող պահանջները։

Հոդված 11․   Օրենքի 18-րդ հոդվածում՝

1) 1-ին մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ`

«1․ Ֆիլմարտադրողին ներդրումների մասնակի վերադարձի շրջանակներում կարող է վերադարձվել ներդրվող դրամական ծախսերի 10-40 տոկոսը, որի տրամադրման և տրամադրումը մերժելու կարգը, ժամկետները, պայմաններն ու հիմքերը սահմանվում են Կառավարության կողմից։»․

2) 3-րդ մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ`

«3․ Ներդրումների մասնակի վերադարձի ենթակա ծախսերում չեն հաշվարկվում ֆիլմարտադրողի կողմից իրականացված այն ծախսերը, որոնք կատարվել են դրամագլխից և պետական ֆինանսավորման արդյունքում ստացված դրամական միջացներով։»․

3) 4-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

4) 6-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

5) 7-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

Հոդված 12. Օրենքի 21-րդ հոդվածի գործողությունը դադարեցնել ։

Նշված աջակցության տեսակները պետք է կարգավորեն այլ ոլորտային իրավական ակտերով։

Հոդված 13. Օրենքի 22-րդ հոդվածում՝

1)       վերնագրում «Պետական բյուջեի հաշվին ֆինանսավորումը» բառերը փոխարինել «Պետական ֆինանսավորման առանձնահատկությունները»  բառերով.

2)       1-ին մասում «Պետական բյուջեի հաշվին կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի ֆինանսավորումն իրականացվում է» բառերը փոխարինել «Պետական ֆինանսավորումն իրականացվում է» բառերով.

3)       3-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

4)       4-րդ մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«4)  Յուրաքանչյուր տարվա համար հատկացված պետական ֆինանսավորումը ամբողջությամբ չօգտագործելը հիմք չէ հաջորդ տարվա համար պետական ֆինանսավորման միջոցներ չնախատեսելու կամ պակաս նախատեսելու համար:».

5)       5-րդ մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«5) պետական ֆինանսավորման համար նախատեսված և տվյալ տարում չօգտագործված միջոցները փոխանցվում են դրամագլխին՝ մինչև ընթացիկ տարվա առաջին եռամսյակի ավարտը:».

6)       6-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

Սույն հոդվածով սահմանված փոփոխությունները նպատակ ունեն  համապատասխանեցնել բոլոր դրույթները Օրենքին՝ կատարվելիք բոլոր փոփոխությունների արդյունքում առաջացած անհրաժեշտությունից ելնելով:

Օրենքի 13-րդ հոդվածով արդեն իսկ կարգավորվում է ներդրումների մասնակի վերադարձի դրամական ծախսերի ֆինանսավորման գործընթացը, այդ իսկ պատճառով անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով առաջակվում է դադարեցնել Օրենքի 22-րդ հոդվածի 6-րդ մասի գործողությունը:

Հոդված 14. Օրենքի 23-րդ հոդվածի 2-րդ մասում «շահառուներին տրամադրվում են» բառերը փոխարինել «օգտագործվում են» բառերով, իսկ «ազգային» բառից հետո լրացնել «և այլ» շաղկապով և բառով։

Դրամագլխի միջոցների բաշխումը կարգավորվում է ազգային մարմնի Հոգաբարձուների խորհրդի կողմից հաստատված ծրագրերով որտեղ նշվում են դրանց  ծախսման նպատակային ուղղությունները: Սույն կարգավորման առկայության պարագայում սահմանափակվում է ազգային մարմնի նպատակային ծրագրերի, այդ թվում շահառուներին տրամադրաման հնարավորությունը:

Հոդված 15. Օրենքի 27-րդ հոդվածի գործողությունը դադարեցնել

Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ ՀՀ օրենսգրքով արդեն իսկ սահմանված է պատասխանատվությունը սույն օրենքի պահանջները խախտելու համար:

Հոդված 16. Օրենքի 28-րդ հոդվածում՝

1) 1-ին մասում «2030 թվականի հունվարի 1-ից» բառերը և թվերը փոխարինել «2026 թվականի հուլիսի 1-ից» բառերով և թվերով:

Օտարալեզու ֆիլմի հայերեն կրկնօրինակումը և (կամ) տեսանելի ու հստակ ենթագրումը նախատեսվում է դարձնել պարտադիր ավելի վաղ ժամկետում քան սահմանված է ներկայիս կարգավորումներով:

2) 5-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

Քանի որ մի շարք Կառավարության որոշումներն ու այլ նորմատիվ իրավական ակտեր ընդունվել են ավելի ուշ, քան սույն մասով նախատեսված 6 ամիսը, իսկ մի շարք այլ ակտեր դեռ պետք է ընդունվեն, այդ իսկ պատճառով սույն կետը չի համապատասխանում ներկայումս գոյություն ունեցող իրավիճակին:

3.   Կարգավորման նպատակը և բնույթը.

 

Նախագծի ընդունումը պայմանավորված է իրավական հստակեցման, ֆինանսական կայունության ապահովման, ոլորտի զարգացման խթանման և օրենսդրական բացերի վերացման անհրաժեշտությամբ։ Ներկայացվող փոփոխությունները միտված են՝

•        ամրապնդել կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը,

•        մշակութային արտադրանքի աջակցման արդիական մեխանիզմներ ներդնել,

•        բարձրացնել ազգային ֆիլմարտադրության մրցունակությունը ինչպես ներքին, այնպես էլ միջազգային մակարդակներում։։

 

4.   Նախագծի մշակման գործընթացում ներգրավված ինստիտուտները և անձինք.

Իրավական ակտի նախագիծը մշակվել է Հայաստանի Հանրապետության կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության և Հայաստանի կինոյի հիմնադրամի մասնագետների կողմից:

 

5.   Իրավական ակտի ընդունման կապակցությամբ պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի բյուջեում եկամուտների և ծախսերի ավելացման կամ նվազեցման անհրաժեշտություն.

Չկան:

6.   Իրավական ակտի կիրարկման դեպքում ակնկալվող արդյունքը.

 

●                   Հստակեցնել իրավական սահմանումները և ապահովել օրենսդրական ամբողջականություն,

●                   Տրամադրել ազգային մարմնին բավարար իրավասություններ՝ ոլորտի պետական աջակցության արդյունավետ համակարգ ապահովելու համար,

●                   Նվազեցնել իրավական հակասությունները և բազմիմաստ մեկնաբանությունները,

●                   Նոր մոդելների ներդրում՝ ֆիլմերի պետական աջակցությունը պայմանավորելով դրանց մշակութային արժեքով, ստեղծագործական մակարդակով և հանրային հասանելիությամբ։

 

7.           Իրավական ակտի ընդունման կապակցությամբ այլ նորմատիվ իրավական ակտերի ընդունման անհրաժեշտություն.

 

1.            «Վարձութային վկայական տրամադրելու և դրա գործողությունը դադարեցնելու, ֆիլմը դասակարգելու և ֆիլմի տարիքային սահմանափակման մասին նշում կատարելու կարգը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2024 թվականի հունվարի 18-ի N 92-Ն որոշում:

2.     «Կինոռեեստրը վարելու և ազգային ֆիլմի փաստաթղթերը մշտական պահպանության հանձնելու կարգը հաստատելու մասին» ՀՀ կառավարության 2023 թվականի դեկտեմբերի 7-ի  N 2127-Ն որոշում:

3.      Միջազգային պայմանագրերով ստանձնած պարտավորությունների հետ համապատասխանությունը.

Համապատասխանում է:

 

8.          Այլ տեղեկություններ.

 

Չկան: