Բարի գալուստ կայքի թարմացված տարբերակ
Добавить в избранное

«ԿԻՆԵՄԱՏՈԳՐԱՖԻԱՅԻ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՈՒՄ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԵՎ ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

 

Օ Ր Ե Ն Ք Ը

 

«ԿԻՆԵՄԱՏՈԳՐԱՖԻԱՅԻ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՈՒՄ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԵՎ                 ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

 

Հոդված 1. «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» 2021 թվականի հունիսի 30-ի ՀՕ-302-Ն օրենքի (այսուհետ՝ Օրենք) 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

Հոդված 2. Օրենքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասում՝

  1. 2-րդ կետի գործողությունը դադարեցնել.
  2. 4-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«4) դրամագլուխ`  պետական բյուջեից և Օրենքով չարգելված այլ աղբյուրներից ձևավորվող կամ համալրվող դրամական միջոցների ֆոնդ, որի ծախսերը կատարվում են միայն սույն օրենքի հիման վրա։»

  1. 9-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«9) կինոթատրոն` ֆիլմի ցուցադրման համար նախատեսված վայր, որը հագեցված է էկրանով և տեխնիկական միջոցներով»։

  1. 10-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«10) կինոժառանգություն` ֆիլմ որևէ տեսակի կրիչի վրա, ինչպես նաև ֆիլմի ստեղծման համար անհրաժեշտ պարագաները (բեմադրական իր, կահույք, հագուստ, սարք, սարքավորում, առարկա, կառույց) և շարժական գույքը, որոնց նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետությունը ունի գույքային իրավունքներ, ինչպես նաև այնպիսի ֆիլմեր, որոնց հիմնանյութը փոխանցվել է Հայաստանի Հանրապետության պահպանությանը»։

  1. 11-րդ կետում հանել «ազգային» բառը.
  2. 13-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«13) կինոփառատոն` մշակութային միջոցառում, որը հանդիսանում է նպատակային ընտրված ֆիլմերի ցուցադրություն, տեղի է ունենում դրա կազմակերպիչների կողմից հաստատված կանոնակարգին համապատասխան և կարող է իր մեջ ներառել մեկ և ավելի անվանակարգերում ֆիլմերի մրցութային և ոչ մրցութային ծրագիր»:

  1. 22-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

     «22) «վարձութային վկայական`  Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ֆիլմի տարածման համար պարտադիր հանդիսացող ազգային մարմնի կողմից տրամադրվող թույլտվություն սահմանող փաստաթուղթ»։

  1. 23.1 կետը «ապրանքների և ծառայությունների» բառերը փոխարինել «ապրանքների, ծառայությունների և աշխատանքների» բառերով
  2. 26-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«26) ֆիլմ տարածող (դիստրիբյուտոր)` տնտեսավարող սուբյեկտ, որը իրավունք ունի ֆիլմ տարածելու, ինչպես նաև իրականացնում կամ կազմակերպում է դրա տարածումը.»։

  1. 27-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«27) ֆիլմ ցուցադրող` տնտեսավարող սուբյեկտ, որը իրավունք ունի ֆիլմ ցուցադրելու, ինչպես նաև իրականացնում կամ կազմակերպում է դրա ցուցադրումը.»։

  1. 35-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«35) ֆիլմի ցուցադրում` ֆիլմի հրապարակային ցուցադրում կինոթատրոնում, հեռարձակում հաղորդալարով (ներառյալ մալուխային կապը) կամ առանց հաղորդալարի (ներառյալ հեռուստատեսային կամ արբանյակային կապը) և այլ տեխնիկական միջոցներով.»:

  1. Լրացնել 36-րդ կետ հետևյալ բովանդակությամբ

«36) պետական ֆինանսավորում` պետական բյուջեի միջոցների հաշվին կինեմատոգրաֆիայի ոլորտին տրամադրվող ֆինանսավորում։»։

Հոդված 3. Օրենքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասում՝

1.     1-ին կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«1) հաստատում է պետական ֆինանսավորում տրամադրելու կարգը.»:

2.    2-րդ կետի գործողությունը դադարեցնել.

3.    3-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«3) հաստատում է ներդրումների մասնակի վերադարձը տրամադրելու, տրամադրումը մերժելու և դադարեցնելու կարգը, ժամկետները, պայմաններն ու հիմքերը .»:

4.    3․1-րդ կետում «վերադարձի ենթակա դրամական ծախսերի չափը սահմանելու պայմաններն ու հաշվարկելու նորմատիվները» բառերը փոխարինել «այլ պայմանները» բառերով.

Հոդված 4. Օրենքի 9-րդ հոդվածի 1-ին մասում՝

1.     1-ին կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ

«1) հանդիսանում է կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի հեղինակների գույքային իրավունքները կոլեկտիվ հիմունքներով կառավարող կազմակերպություն.»:

2.    4-րդ կետում «նպատակով» բառը փոխարինել «միջոցներով» բառով.

3.    9-րդ կետը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ.

«9) իրականացնում է կինոժառանգության վերականգնումը ու թվայնացումը.»:

Հոդված 5. Օրենքի 10-րդ հոդվածում՝

1.     1-ին մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«1. Ազգային մարմինը Հայաստանի Հանրապետության հիմնադրած մշակութային հիմնադրամ է, որն ունի Օրենքով սահմանված բացառիկ լիազորություններ և հանդիսանում է կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի աջակցող մարմին:».

2.    2-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել:

Հոդված 6. Օրենքի 11-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերում «ղեկավարը՝ ի պաշտոնե» բառերից հետո լրացնել «կամ ներկայացուցիչը» բառերը:

Հոդված 7. Օրենքի 4-րդ գլուխը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«ԱԶԳԱՅԻՆ ՖԻԼՄԸ, ԿԻՆՈՌԵԵՍՏՐԸ ԵՎ ՖԻԼՄԻ ՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ»:

Հոդված 8. Օրենքի 13-րդ հոդվածը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«1. Ազգային ֆիլմ է համարվում այն ֆիլմը, որը միաժամանակ բավարարում է հետևյալ բոլոր պայմաններին.

1) ֆիլմի ստեղծագործական խմբի կեսից ավելին Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի է.-

2) ֆիլմարտադրությանը մասնակցում է Հայաստանի Հանրապետությունում ռեզիդենտ կազմակերպություն.

3) ֆիլմի բնօրինակը հայերեն է, կամ Հայաստանի Հանրապետությունում բնակվող ազգային փոքրամասնություններից որևէ մեկի լեզվով, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ օտար լեզվի օգտագործումը ֆիլմում հանդիսանում է ստեղծագործական գաղափարի անբաժանելի մաս.

 2. Ազգային ֆիլմեր են համարվում նաև այն ֆիլմերը, որոնց գույքային իրավունքները փոխանցվել են Հայաստանի Հանրապետությանը կամ ազգային մարմնին:

3. Ազգային ֆիլմի կարգավիճակ տրվում է Լիազոր մարմնի որոշմամբ՝ Կառավարության կողմից սահմանված կարգով։»

 Հոդված 9. Օրենքի 14-րդ հոդվածում՝

  1. Վերնագրից հանել «և ֆիլմի նկատմամբ գույքային իրավունքները»,
  2. 1-ին մասից հանել «Ազգային» բառը.
  3. 2-րդ մասում հանել «հանրային» բառը.
  4. 3-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

Հոդված 10. Օրենքի 16-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի գործողությունը դադարեցնել։

Հոդված 11․ Օրենքի 18-րդ հոդվածում՝

1.     1-ին մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ`

«1․ Ֆիլմարտադրողին ներդրումների մասնակի վերադարձի շրջանակներում կարող է վերադարձվել ներդրվող դրամական ծախսերի 10-40 տոկոսը, որի տրամադրման և տրամադրումը մերժելու կարգը, ժամկետները, պայմաններն ու հիմքերը սահմանվում են Կառավարության կողմից։»․

2.    3-րդ մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ`

«3․ Ներդրումների մասնակի վերադարձի ենթակա ծախսերում չեն հաշվարկվում ֆիլմարտադրողի կողմից իրականացված այն ծախսերը, որոնք կատարվել են դրամագլխից և պետական ֆինանսավորման արդյունքում ստացված դրամական միջացներով։»․

3.    4-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

4.    6-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

5.    7-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

Հոդված 12. Օրենքի 21-րդ հոդվածի գործողությունը դադարեցնել։

Հոդված 13. Օրենքի 22-րդ հոդվածում՝

1.         Վերնագրում «Պետական բյուջեի հաշվին ֆինանսավորումը» բառերը փոխարինել «Պետական ֆինանսավորման առանձնահատկությունները»  բառերով.

2.        1-ին մասում «Պետական բյուջեի հաշվին կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի ֆինանսավորումն իրականացվում է» բառերը փոխարինել «Պետական ֆինանսավորումն իրականացվում է» բառերով.

3.        3-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել.

4.        4-րդ մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«4  Յուրաքանչյուր տարվա համար հատկացված պետական ֆինանսավորումը ամբողջությամբ չօգտագործելը հիմք չէ հաջորդ տարվա համար պետական ֆինանսավորման միջոցներ չնախատեսելու կամ պակաս նախատեսելու համար:».

5.        5-րդ մասը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«5 պետական ֆինանսավորման համար նախատեսված և տվյալ տարում չօգտագործված միջոցները փոխանցվում են դրամագլխին՝ մինչև ընթացիկ տարվա առաջին եռամսյակի ավարտը:».

6.       6-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

Հոդված 14. Օրենքի 23-րդ հոդվածի 2-րդ մասում «շահառուներին տրամադրվում են» բառերը փոխարինել «օգտագործվում են» բառերով, իսկ «ազգային» բառից հետո լրացնել «և այլ» շաղկապով և բառով։

Հոդված 15. Օրենքի 27-րդ հոդվածի գործողությունը դադարեցնել։

Հոդված 16. Օրենքի 28-րդ հոդվածում՝

1.     1-ին մասում «2030 թվականի հունվարի 1-ից» բառերը և թվերը փոխարինել «2026 թվականի հուլիսի 1-ից» բառերով և թվերով:

2.    5-րդ մասի գործողությունը դադարեցնել։

 

  • Обсуждалось

    05.03.2026 - 20.03.2026

  • Тип

    Закон

  • Область

    Культура

  • Министерство

    Министерство образования, науки, культуры и спорта

  • Test

Отправить рекомендацию по электронной почте

Ваше предложение будет опубликовано на сайте в течение 10 рабочих дней

Отмена

Просмотры 614

Принт

Предложения

Նարե Լեոնե Տեր-Գաբրիելյան

20.03.2026

Օրենքի փոփոխությունների առաջարկում կա անօրինական հասկացություն, որը մի քանի անգամ կրկնվում է ընթացքում․ գույքային իրավունքի պատկանելը պետությանը կամ ազգային մարմնին։ Այսպիսով՝

Հոդված 4. Օրենքի 9-րդ հոդվածի 1-ին մասում առաջարկվում է անընդունելի տարբերակ՝

«1) հանդիսանում է կինեմատոգրաֆիայի ոլորտի հեղինակների գույքային իրավունքները կոլեկտիվ հիմունքներով կառավարող կազմակերպություն.»:

Չի կարող ժողովրդավարական երկրում լինել որևէ կազմակերպություն, որն իրավունք ունի կոլեկտիվ կառավել հեղինակների գույքային իրավունքները․ հեղինակների գույքային իրավունքները կարող են պատկանել հեղինակներին և ֆիլմարտադրող կազմակերպություններին ինչպես երկրի ներսում, այպես էլ համատեղ՝ երկրից դուրս գործընկերների հետ, որը յուրաքանչյուր ֆիլմի դեպքում կլինի և պետք է լինի տարբեր։

 

Հոդված 8. Օրենքի 13-րդ հոդվածը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

 2. Ազգային ֆիլմեր են համարվում նաև այն ֆիլմերը, որոնց գույքային իրավունքները փոխանցվել են Հայաստանի Հանրապետությանը կամ ազգային մարմնին:

Նույն մեկնաբանությունը․ գույքային իրավունքը չի կարող պատկանել ո՛չ ՀՀ-ին, ո՛չ էլ ազգային մարմնին, քանի որ մենք ժողովրդավարական երկիր ենք։

Այս կետերը հակասում են ստեղծագործական ազատության ժամանակակից ժողովրդավարական ստանդարտներին։

Armine Anda

19.03.2026

Քանի որ մեկնաբանությունները, որոնք ես տեղադրել եմ մարտի 16-ին ի-դրաֆթում, և որոնք պետք է որ արդեն հայտնված լինեին, չեն հայտնվել, և քանի որ ես նույնիսկ պասիվ մասում չեմ տեսնում իմ որոշ մեկանբանություններ, որոնք պետք է որ երևային, դրանք տեղադրում եմ երկրորդ անգամ, քանի որ վստահ չեմ, որ ներառված են; դրանք առնչվում են նախագծի Հոդված 6-9-ին։

 

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ․ ՀՈԴՎԱԾ 6-7

 

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ․ ՀՈԴՎԱԾ 6.

 

 Օրենքի 11-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերում «ղեկավարը՝ ի պաշտոնե» բառերից հետո լրացնել «կամ ներկայացուցիչը» բառերը:

Ղեկավարների ծանրաբեռնվածությունը հաշվի առնելով՝ նպատակահարմար է, որպեսզի ազգային մարմնի խորհրդի կազմում պետական մարմինների ղեկավարներից բացի ընդգրկվեն նաև  նրանց ներկայացուցիչները, ինչը կնպաստի խորհրդի աշխատանքների ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը:

 

Նախագիծն այս կետով առաջարկում է Օրենքի 11-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերում «ղեկավարը՝ ի պաշտոնե» բառերը փոխարինել «ներկայացուցիչը» բառով։

Այս առաջակը ազգային մարմնի խորհրդի կազմում պետական մարմինների ղեկավարների փոխարեն թույլ է տալիս ընդգրկել նրանց լիազորված ներկայացուցիչներին։

Կարծում եմ, ԿԳՄՍ նախարարը պետք է լինի խորհրդի նախագահը, և դա չի կարող փոխարինվել լիազորված ներկայացուցչով։

 

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ, ՀՈԴՎԱԾ 7.

 

Օրենքի 4-րդ գլուխը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝ «ԱԶԳԱՅԻՆ ՖԻԼՄԸ, ԿԻՆՈՌԵԵՍՏՐԸ ԵՎ ՖԻԼՄԻ ՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ»:

 

Օրենքի 4-րդ գլուխը «ԱԶԳԱՅԻՆ ՖԻԼՄԸ, ԿԻՆՈՌԵԵՍՏՐԸ, ՖԻԼՄԻ ՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՖԻԼՄԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԳՈՒՅՔԱՅԻՆ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ» վերնագրում գույքային իրավունքների բառակապակցության դուրս բերումը հասկանալի չէ, թե ինչ նպատակ ունի։ Ազգային ֆիլմը նաև գույքային իրավուքներ ունի, և դա է պատճառը որ Օրենքի Հոդված 14-ում հստակ գրված է թե ինչպես գույքային իրավունքը փոխանցվում ֆիլմարտադրողին։

 

Առաջարկվող նախագծից ընդհանրապես դուրս է բերված այդ կետը՝ ֆիլմարտադրողի կողմից գույքային իրավուքներ ձեռք բերելու կետը, որի հիմքով պետք է իրար հետ աշխատեն արտադրողն ու ստեղծագործական խումբը։ Ի՞նչ նպատակ ունի այս կետի դուրս բերումը, ՀՀ ինչ օրենքով է արտադրողը օրինակ զգեստների նկարչից գույքային իրավունք ձեռք բերելու։ Հեղինակային և հարակից իրավունքների Օրենքը ոլորտի անհարժեշտ իրավական դաշտը չի ապահովում, և հենց դրա համար է նաև Կինեմատոգրաֆիայի Օրենք ստեղծվել։ Հոդվածի վերնագիրը փոխելը, և ֆիլմարտադրողի կողմից ստեղծագործակաան կազմից գույքային իրավունքի ձեռքբերման պահանջի դուրս բերումն անընդունելի է և ունի դարձյալ անհասկանալի նպատակ։

 

Armine Anda

19.03.2026

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ, ՀՈԴՎԱԾ 8.

 

Նախագծի այս հոդվածն առաջարկում է Օրենքի 13-րդ հոդվածը շարադրել հետևյալ խմբագրությամբ՝

«1. Ազգային ֆիլմ է համարվում այն ֆիլմը, որը միաժամանակ բավարարում է հետևյալ բոլոր պայմաններին.

1) ֆիլմի ստեղծագործական խմբի կեսից ավելին Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի է.-

2) ֆիլմարտադրությանը մասնակցում է Հայաստանի Հանրապետությունում ռեզիդենտ կազմակերպություն.

3) ֆիլմի բնօրինակը հայերեն է, կամ Հայաստանի Հանրապետությունում բնակվող ազգային փոքրամասնություններից որևէ մեկի լեզվով, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ օտար լեզվի օգտագործումը ֆիլմում հանդիսանում է ստեղծագործական գաղափարի անբաժանելի մաս.

 2. Ազգային ֆիլմեր են համարվում նաև այն ֆիլմերը, որոնց գույքային իրավունքները փոխանցվել են Հայաստանի Հանրապետությանը կամ ազգային մարմնին:

3. Ազգային ֆիլմի կարգավիճակ տրվում է Լիազոր մարմնի որոշմամբ՝ Կառավարության կողմից սահմանված կարգով։»

 

Ազգային ֆիլմի սահմանման փոփոխության վտանգները․

 

Ա․ Ռեժիսորի կամ սցենարիստի ՀՀ քաղաքացի լինելու պահանջի դուրս բերումը «Ազգային ֆիլմ»-ի սահմանումից՝ ունի ռազմավարական վտանգ։ Նախ, ինչպես կարո՞ղ է Ազգային ֆիլմի ո՛չ ռեժիսորը, ո՛չ էլ սցենարիստը չլինել ՀՀ քաղաքացի։ Շատ երկրներում, ռեժիսորի քաղաքացի և նույնիսկ ռեզիդենտ լինելը պահանջ է (ինչին, օրինակ համաձայն եմ ես)։ Տվյալ երկրի ֆինասավորումը առաջին հերթին և մեծամասամբ իր երկրի քաղաքացիների համար է։ Քանի որ այլ երկրի քաաքացիները ֆինանսավորումներ ստանալու հնարավորություն ունեն նաև այն երկրներում, որի քաղաքացի են։ Եվ ռազմավարությունը, որը որդեգրել են ամենատարբեր երկրների Ազգային հիմնադրամների ստվար մեծամասնությունը, կառուցված է հենց այդ սկզբունքի վրա։ Ռեժիսորի կամ սցենարիստի ՀՀ քաղաքացի լինելը թույլ չի տալիս հիմնական ֆինանսավորումը տրամադրել այլ երկրի հեղինակների ֆիլմերին, սակայն նրանք կարողանում են դիմել նվազագույն մասնակցությամբ ֆիլմի դեպքում։ Եվ վերջապես, հայ ռեժիսորը կամ հայ սցենարիստն է պատմում Հայաստանում ծնված պատմություններ։

 

Բ․Կինոթատրունում ցուցադրության համար նախատեսված լինելը բխում է նաև Կինեմատոգրաֆիայի համատեղ արտադրության կոնվենցիայի պահանջներից (Հոդված 3, կետ «ա»):

 

Գ․ Գույքային իրավունքների փոխանցման մասին խոսելիս չի կարելի դուրս բերել «Ժառանգաբար փոխանցվել են» արտահայտությունը։ (Տես Հոդված 2, կետ 10-ի մեկնաբանությունը և Բեռնի կոնվենցիան)։

 

Դ․Հասկանալի չէ, թե ինչու է Ազգային ֆիլմի սահմանման մեջ նշվում, թե ում կողմից է այն տրվում, երբ դա կարող է արվել տվյալ մարմնի լիազորություններին վերաբերվող հոդվածում։ Սահմանումը չի կարող ներառել նման մանրամասն։ Սահմանումը սահմանում է, և վաղը կարող է փոխվել այն մարմինը, որն այն տալիս է։

 

Ե․Ֆիլմի բնօրինակը կարող է պահանջ ունենալ հայերեն լեզվի տոկոսային չափի մասին, որր կարող է լինել Մրցույթի Առավելագույն մասնակցությաn հայտերի պահանջ։ Ազգային ֆիլմի սահմանման մեջ այն ունի վտանգ։ Եթե հայ արտադրողը անգլերեն լեզվով ֆիլմ նկարահանի, այն Ազգային ֆիլմ չէ՞։

 

Զ․ Ռեզիդենտ թե Հայաստանում գրանցում ունեցող կազմակերպության վերաբերյալ առաջարկը, կարծում եմ, պետք է ուսումնասիրվի։

 

Առաջարկում եմ վերադառնալ Օրենքի սահմանմանը, իսկ լեզվի պահանջը կարելի է ներառել առավելագույն մասնակցությամբ ֆինանսավորման դիմելու պայմաններում․

 

Մեջբերում Օրենքից․ «Հոդված 13․ Ազգային ֆիլմը.

1. Ազգային ֆիլմ է համարվում կինոթատրոնում ցուցադրելու համար նախատեսված այն ֆիլմը, որը բավարարում է հետևյալ պայմանները.

1) ֆիլմի ստեղծագործական խմբի մեծամասնությունը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի է.

2) ֆիլմի սցենարի հեղինակը և (կամ) բեմադրող ռեժիսորը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի է.

3) ֆիլմարտադրությանը մասնակցում է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական գրանցում ստացած ֆիլմարտադրողը։

2. Ազգային ֆիլմեր են համարվում նաև այն ֆիլմերը, որոնց գույքային իրավունքները ժառանգաբար համապարփակ իրավահաջորդության կարգով փոխանցվել են Հայաստանի Հանրապետությանը»։

Узнать больше
Եվրոպական Միություն
Այս կայքը ստեղծվել և թարմացվել է Եվրոպական միության ֆինանսական աջակցությամբ: Կայքի բովանդակության համար պատասխանատվություն են կրում հեղինակները, և պարտադիր չէ, որ այն արտահայտի Եվրոպական միության, ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրի, ՄԱԿ-ի բնակչության հիմնադրամի, ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի և ԵԱՀԿ-ի տեսակետները: