«ՍՈՑԻԱԼԱԿԱՆ ԱՋԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԵՎ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ», «ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱUԻՆ», «ՀԱՇՄԱՆԴԱՄՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒՆԵՑՈՂ ԱՆՁԱՆՑ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՈՒՄ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ԼՐԱՑՈՒՄ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ», «ՎԱՐՉԱԿԱՆ ԻՐԱՎԱԽԱԽՏՈՒՄՆԵՐԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄՆԵՐ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ» ՕՐԵՆՔՆԵՐԻ ՆԱԽԱԳԾԵՐ

Առաջարկը չի ընդունվել: Գործող կարգավորման համաձայն, եթե անգամ անձը ունի 5 տոկոս բաժնեմաս որևէ անշարժ գույքի նկատմամբ, ապա չի կարող համարվել անօթևան։ Սակայն փոքր բաժնեմաս ունենալու դեպքում հաճախ անձինք այս կամ այն պատճառներով չեն կարողանում լիարժեք օգտվել իրենց իրավունքից, որի արդյունքում նույնպես դառնում են փաստացի անօթևան։ Առաջարկն ընդունելու դեպքում անհրաժեշտ է սահմանել հստակ չափանիշներ, որոնց դեպքում  հնարավոր կլինի գնահատել «բնակության համար պիտանի և տնօրինման համար հասանելի» լինելու հանգամանքը։ Այնինչ Նախագծում արդեն իսկ սահմանվել է օբյեկտիվ չափանիշ, որը կիրառվում է Կառավարության մի շարք որոշումներում և որոնց կիրառման ժամանակ իրավական անորոշություն և չարաշահումների ռիսկ չի արձանագրվել։

Առաջարկը չի ընդունվել: Անձը պարտավոր է հաշվառվել որպես աշխատանք փնտրող անձ միայն օրենսդրությամբ նախատեսված դեպքերում, այսինքն ընտանիքի ոչ բոլոր անդամներն են պարտավոր ներկայացնել նշված դիմումը։ Մանրամասն կարգավորումները սահմանված են ՀՀ կառավարության 2025 թվականի հունվարի 9-ի N 27-Ն որոշմամբ։ Որոշման համաձայն՝  աշխատանք փնտրող անձ հաշվառվելու համար դիմում ներկայացնում են միայն չափահաս աշխատունակ, բայց չզբաղված անդամների կողմից, իսկ «աշխատունակ» են համարվում  աշխատունակ՝ 18 տարեկանից մինչև 62 տարեկանը՝ ներառյալ 1-ին կամ 2-րդ խմբի հաշմանդամություն կամ ֆունկցիոնալության խորը կամ ծանր սահմանափակումներ չունեցող անձինք։

Առաջարկը չի ընդունվել: Քննարկվող հոդվածում «խմբային տուն» և «անկախ կյանք» եզրույթների միաժամանակյա կիրառման առնչությամբ որևէ հակասություն չկա, քանի որ փոքր տներում խնամքի կազմակերպումն ուղղված է ապաինստիտուցիոնալացմանը և համարվում է դրա փուլային տարբերակ, երբ շահառուի մոտ փոքր տանը խնամքի ընթացքում ձևավորվում են այնպիսի հմտություններ ու ունակություններ, որոնք կապահովեն նրա՝ անկախ կյանքի իրացմանը:

Առաջարկը չի ընդունվել: Ծառայությունների հավաստագրումն անհրաժեշտ է մարդու իրավունքների տեսանկյունից միատեսակ ծառայությունների մատուցման և խտրականության բացառման համար, և այն ուղղված է այնպիսի չափորոշիչների ստեղծման, որոնք համահավասար կկիրառվեն թե՛ պետական, թե՛ տեղական ինքնակառավարման, թե՛ մասնավոր ոլորտի մարմինների ու կազմակերպությունների կողմից նույնական ծառայությունների մատուցման դեպքում: Հավաստագրման գործընթաց չնախատեսելը կհանգեցնի առավել խիստ կարգավորումների՝ լիզենզավորման նախատեսմանը, ինչը ծառայություն մատուցողի վրա լրացուցիչ բեռ է համարվելու թե՛ ֆինանսական, թե՛ մարդ-ռեսուրսային, թե՛ կազմակերպչական տեսանկյունից: Այդ իսկ պատճառով, հավաստագրման ընթացակարգերը, որոնք կիրառելի են նաև այլ ծառայությունների մատուցման համար, հանդիսանալու են պետության կողմից միատեսակության ապահովման ու մշտադիտարկումների ու վերահսկողությունների որոշակիության երաշխիք:

Առաջարկը չի ընդունվել: Բնակչության սոցիալական պաշտպանության հաստատությունների տեսակների և դրանց գործառնական նշանակության գործող դասակարգումն օրենսդրորեն չամրագրելը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ՝

1. միատեսակ է ձևակերպվում բնակչության սոցիալական պաշտպանության հաստատություններում տրամադրվող խնամքը, այլ խնամքների համեմատ, որտեղ նման բացվածքներ նախատեսված չեն,

2. ստեղծվում է կիրառման ճկունություն, ինչը հնարավորություն է ընձեռում շահառուի անհատական կարիքների գնահատման միջոցով իրականացնել նրա խնամքը կոնկրետ հաստատությունում, 

3. ապահովում է վերանայման հնարավորություն՝ շահառուների հաստատություններում գնտվելու ընթացքում խնամքի կազմակերպման ընթացքում, 

4. օրենքով քննարկվող կարգավորումների չնախատեսումը, չի նշանակում կարգավորումների բացակայություն, այլ նշանակում է, որ դրանք ամրագրվելու են ՀՀ կառավարության որոշմամբ: